senin ruhun tüm dünyadır.

iki ayrı kıtaya salıyorum bunları; denizden, karadan, havadan...cehennemin göğünden, cennetin dibinden.

denizi maviye boyayan, düşleri sarmallaştıran düşüncelere.

ve unutmadan hiç tanımadığım melekler kiraladım, benim peşimde koşsunlar diye...

günün adamı

 

o değil günün adamı sensin. haberin de var ya bundan, günün adamı olduğundan.

hayal kuralım mı biraz?

anlamsız ya bunlar, en güzel yanı bu. ona, buna, havaya, mikroba, sana, bana, aklındakine anlam yüklemeyeceğim. günün adamı, günün amacı bu; bir süredir böyle gidiyor “günün amacı”. ama dur, galiba “günlerin amacı” demek daha yerinde olur.

kalk! dans edelim hadi. elton john bizi dans edelim diye çağırıyor baksana.

günün adamı!

heeey!

bak, gün değişiyor. 

sence de geç olmadı mı?

gün işte, normal bir gün. pek bir fark yok diğerlerinden. aaa dur! hiç olur mu öyle şey? nedenini bildiğim ama adını kondurmayı tercih etmediğim bir anlamsızlık içindeyken, karnımdaki kelebeklerin ayakarına taşlar bağlanmışken, nasıl diğerleri gibi diyebilirim ki? 

yaptığım gözlemlere göre her şey baklentilerin başının altından çıkıyor ve baskısı insanı timsah gibi havada kapıyor. :p

rüyaları severim; uyur ya da uyanık. ama birde yan etkileri olmasa... =)

sanırım iyi bir uykuya ihtiyacım var. =)