kime ne

kendimi çıplak hissediyorum. 

nerden başıma üşüştün sorgu katibi? 

aynaya baktığımda garip birini gördüm sen gittikten sonra; umursamazlığının gözbebeklerinde bile dans ettiği arsızın çıplaklığını gördüm ilk defa. kafamı kurcalayansa, çok mu zayıf olduğum ya da sahip olduğum fotoromanın ne derece önemli olup olmadığı sorularının sonucu. ve son olarak, kime ne ki. =)

bu duruma bir de sos lazım şimdi.

hıımmm o da şöyle olsun;  özlem tekin - kime ne =)

senin ruhun tüm dünyadır.

iki ayrı kıtaya salıyorum bunları; denizden, karadan, havadan...cehennemin göğünden, cennetin dibinden.

denizi maviye boyayan, düşleri sarmallaştıran düşüncelere.

ve unutmadan hiç tanımadığım melekler kiraladım, benim peşimde koşsunlar diye...

sevgili kişi

sevgili kişi,

ben kendimi önemsediğim için seni önemsiyorum. hayatımda olmanı seçerken buna kafa yormuş olabileceğim için; hiç sanmasam da, biliyorsun bazı şeyler olurken baş karakter olunur ama seyirci kalınır. sonra, senden nefret derecesinde hoşlanmadığım için; kanımca nefret eden sevenden daha çok düşünür söz konusu varlığı. işte, senle öyle ya da böyle zaman geçirdiğim için önemseniyorsun.

benim vaktim kıymetli; o yüzden sana değer veriyorum. zamanımın içindesin ya. zamanımsın.

gülüşün güzel. ona yakışır olarak onu da önemsiyorum, seni daha güzel yapıyor; önemsiyorum, seni daha mutlu gösteriyor. kendi gülümsememi sevdiğimden seninki hoşuma gidiyor. bir de bakıyorum tebessümüm seninkinin aynası oluveriyor.

sevgili kişi, hayatımdasın bir şekilde. normal şartlar altında, hayatımda olmasını isteyeceğim biri değilsin; sana karşılık önüne hiç yıkılmayacak, dikenli tel giysili duvarlar dikmek geliyor içimden. mayınlar döşerim yoluna, pek sevdiğim söylenemez sen gibisini.

düşünüyorum, öyleyse varsın. bu mektubu sana yazıyorum, öyleyse aklımda yer ediyorsun. ben düşüncelerimi sevdiğim için sende çaktırmadan seviliyorsun sevgili kişi.