ama...

evet!
gözümüz ardımızı görmez
umutsa el sallar peşimizden
biz onu ararken


kabaran göğsünden
bir gün taşacak
göğün damıtılmış ruhları;
zifiri yolda parçanmış bedenlerine
eskisinden farklı olarak çöreklenecek.
elbet,
elbette olacak,
olacak bunlar.


elbisesi yırtılıp
çırılçıplak kalacak,
bir gün anlaşılacak
ölü ruhlar,
kavuşacaklar can sularına.


bengi kalacaklar olacak fezada
umudu tanımayan bedenlerin parçaları...


ama!


elbet olacak
elbette kalkacak tüm ölü ruhlar;
"yanlış"lar "doğru"lar
ait oldukları bedenlere verilecek;
elbette olacak
olabilir ya hepsi
bir gün belki...


             

anlatabildim mi?

anlatamamak,

yanlış anlaşılmak

emiyor sünger gibi

hatlarında kayan duran kanı,

ıstırabının hararetiyle

buhar edip fezaya asıyor.

*

“yanlış” insanlar gökte salınıyorlar!

“doğrular” el sallıyor!

“doğrular” göz kırpıyor birbirlerine!

yanlışlar,

“yanlışlar”ı “doğru”

“doğrular”ı “yanlış” kabul kılıyor,

yanlışlar

kendi insanlarını yaratıp

elleriyle elbiselerini biçiyor,

yanlışlar

“yanlış”ı anlamadan

“doğrusun!” diyor

ve hep birlikte,

“doğru”yu “yanlış” yaparak

“doğru”yu tespit ettikleri için

fikirlerini alkışlıyor!

hayat suyu kalmamış bedenler yerlerde...

hayat suyu çalınmış bedenlerin

onların olmayan parçaları

onların yerinde.

görüldüğünün içinde nefes alamayanlar var.

ait olmadığı elbisesinin eteklerindeki taşlarla hareket edemeyenler,

eline tutuşturulan mumun silik alevinde

ilk defa gördüğü zenci bir yolda kendini aramaya çıkanlar var.

anlatamamak

anlaşılamamak

sancılı dayatmalar

ağlayan insanlar

olmayan insanlar

olmayan doğrular

aklı küsüp mahzenine çekilmiş kurbanlar

kaldırın şu cesetleri!

dippköşe not:

* ”zenci bir yol” tabiri aniden dilimden düştüğünde, allen ginsberg’ün uluma şiirinde geçen “zenci sokaklar” deyişi de aynı hızla aklıma geliverdi. “zenci sokaklar”ı düşünmeden oldu her şey ama sanırım içten içe allen amcamın tabirini çalmış oldum. =)